O muzeum

Zapraszamy do jedynego muzeum położonego na terenie czynnej do dzisiaj kopalni ropy naftowej. Można u nas zobaczyć ropę naftową w stanie naturalnym, XIX wieczne kopanki (szyby naftowe) oraz pospacerować pięknymi alejkami pośród lasu.
Idea utrwalenia początków rozwoju przemysłu naftowego w Polsce przyświecała już Ignacemu Łukasiewiczowi. W okresie międzywojennym powsta­ła myśl utworzenia Muzeum Przemysłu Naftowego. Na prze­łomie 1960 i 61 roku w środowisku Kopalnictwa Naftowego w Krośnie zrodziła się inicjatywa utwo­rzenia Działu Naftowego przy Muzeum w Krośnie oraz skansenu w Bóbrce jako jego filii.
W 1961 roku Zarząd Główny Stowarzyszenia Naukowo-Technicznego Inżynierów i Techników Przemysłu Naftowego powołał Muzeum Naftowe a 23 maja 1961 roku odbyło się pierwsze posiedze­nie Rady Muzealnej do spraw historii eksploatacji złóż ropy naftowej.
Muzeum Przemysłu Naftowego i Gazowniczego im. Ignacego Łukasiewicza w Bóbrce posiada bar­dzo zróżnicowany zbiór obiektów, dokumentów i ko­lekcji reprezentujących liczne specjalności naukowo-techniczne:
- geologię i górnictwo naftowe,
- przemysł rafineryjny i petrochemiczny,
- użytkowanie i dystrybucję produktów naftowych,
- gazownictwo ziemne,
- kolekcjonerstwo naftowe.
Do najcenniejszych zabytków muzealnych należą obiekty, pochodzące z czasów Ignacego Łukasiewicza:
  • obelisk ufundowany w 1872 r. przez Ignacego Łu­kasiewicza w miejscu zwanym Wrzanka. Na obeli­sku widnieje napis: „DLA UTRWALENIA PAMIĘ­CI ZAŁOŻONEY KOPALNI OLEYU SKALNEGO W BÓBRCE WR 1854 IGNACY ŁUKASIEWICZ 4-11-72";
  • kopanka Franek, wykonana ręcznie około 1860 roku do głębokości 50 m, a następnie w latach późniejszych pogłębiona za pomocą wiertnicy ręcz­nej do głębokości 150 m. Znajdujące się nad nią napowierzchniowe urządzenie eksploatacyjne zo­stało zrekonstruowane według posiadanych doku­mentacji;
  • kopanka Janina; ręcznie wykopana do głębo­kości 132 m, a następnie pogłębiona wiertnicą ręczną do głębokości 250 m; do dziś jest eksplo­atowana przy użyciu pompy wgłębnej. Obecnie uzyskuje się z niej jeszcze od 50 do 100 kg ropy na dobę;
  • warsztat mechaniczny z 1864 roku, o konstrukcji drewnianej, który służył do obsługi wierceń metodą udarową. Znajdują się w nim najprostsze maszyny obróbcze, między innymi tokarka i wiertarka napę­dzana ręcznie za pośrednictwem pasów transmisyjnych. W późniejszym okresie zainstalowana została napędzająca go mechanicznie maszyna parowa;
  • tzw. Dom Łukasiewicza z 1865 roku, w którym zgromadzono pamiątki po Ignacym Łukasiewiczu. Prezentowana jest tam również kolekcja lamp naftowych, fotografii oraz ekspozycja geologiczna. Na szczególną uwa­gę zasługuje plan kopalni w Bóbrce z 1879 roku, wykonany przez współpracownika Ignacego Łu­kasiewicza, Adolfa Jabłońskiego;
  • drewniana kuźnia kopalniana z 1856 roku; we wnętrzu znajdują się dwa paleniska zbudowane z cegły, podsycane za pomocą skórzanego miecha z lat 1890-95; wyposażona jest w stare narzędzia kowalskie;
  • zrekonstruowana wiertnica ręczna z 1862 roku, służąca do wiercenia metodą udarową płytkich otworów.
Obelisk upamiętniający...
Kopanka Franek
Kopanka Janina
Warsztat kopalniany
tzw. Dom Łukasiewicza
Kuźnia kopalniana
Wiertnica ręczna
Wśród zabytków muzealnych w Bóbrce znajdują się także obiekty nowsze:
  • kotłownia z końca XIX wieku o konstrukcji drew­nianej, która dostarczała pary do napędu urządzeń kopalnianych. W kotłowni znajduje się kocioł płomienicowy o powierzchni 30 m2 obudowany cegłą;
  • wiertnica typu kanadyjskiego z 1885 roku, napę­dzana lokomobilą parową.
  • wiertnica udarowa typu Bitków z 1923 roku. Jest to zmodernizowana przez polskich inżynierów i techników naftowych wiertnica typu kanadyjskiego;
  • urządzenia wiertnicze typu SM;
  • urządzenia wiertnicze obrotowe typu Trauzl OP-1200, N1400S;
  • pompy, sprężarki dawnej konstrukcji;
  • kieraty do grupowego pompowania odwiertów: z 1890 roku oraz z okresu międzywojennego;
  • zbiór gazomierzy domowych i przemysłowych;
  • kolekcja lamp naftowych;
  • aparatura laboratoryjna;
  • zbiór narzędzi do wierceń obrotowych;
  • zbiory medali okolicznościowych, znaczków pocz­towych o tematyce naftowej, kart i kopert pocztowych z okolicznościowymi stemplami;
  • zbiór biblioteczny: książki, publikacje, wspomnie­nia, czasopisma naftowe od 1893 roku;
  • fotografie o tematyce naftowej;
  • zbiór kaset audio i wideo o treściach związanych z tematyką naftową.
Kotłownia i kierat
Kierat
Wiertnica typu Bitków
Wieże wiertnicze
Kanadyjka
Lokomobila
Pawilon wystawowy
Od 1991 roku Muzeum wydaje własne zeszyty naukowo-historyczne „Wiek Nafty”.
Uchwałą Zarządu Głównego SITPNiG w 1995 roku ustanowiony został Medal Muzeum Przemysłu Naftowego w Bóbrce. Przyznawany jest osobom za­służonym dla Muzeum w dowód uznania za aktyw­ną pracę społeczną, filantropię lub mecenat na rzecz rozwoju i wzbogacenia zbiorów.
12 maja 2000 roku, po dwóch latach budowy, uro­czyście przekazano do użytku Pawilon Wystawowy, w którym mieszczą się trzy sale ekspozycyjne, sala konferencyjna, część administracyjna, archiwum oraz biblioteka. W salach ekspozycyjnych są prezentowane wystawy związane z górnictwem naftowym, gazowniczym oraz przemysłem rafineryjnym.
24 sierpnia 2004 roku powołano do życia Fundację Muzeum Przemysłu Naftowego i Gazowniczego im. Ignacego Łukasiewicza w Bóbrce, której podstawowym celem jest prowadzenie Muzeum Przemysłu Naftowego i Gazowniczego im. Ignacego Łukasiewicza.

Jak do nas trafić

Darczyńcy Muzeum:
Muzeum Przemysłu Naftowego i Gazowniczego im. Ignacego Łukasiewicza
Bóbrka, 38-458 Chorkówka, woj. podkarpackie
tel.: (+0-13) 4333 489, (+0-13) 4333 478 |
projekt i realizacja:ideo